جملات نغز در بین گفتگو های شخصیت های نمایشنامه هملت، ویلیام شکسپیر ( انگلیسی 1564-1616):

 

"بازی و بوالهوسی و جوانی مانند بنفشه است در آغاز بهار، زودرس و بی دوام، خوشبو و ناپایدار، عطر و سرمستی در یک دم، و دیگر هیچ."

 

"بدان که پرهیزگارترین دوشیزه اگر زیبایی خود را در برابر ماه نیز از پرده بدر کشد باز بیش از آنچه باید گشاده دستی نموده است."

 

"مباد که از آندسته نصیحت کنندگان ناپارسا باشید که راه دشوار و پر خس و خار آسمان را به مردم نشان می دهند اما خود به سان هرزه ای خودخواه در جاده پر گل کامکاری گام برمی دارند و پروایی از مواعظ خود ندارند."

 

"آنچه می اندیشی بر زبان میاور و به اندیشه های نسنجیده جامه عمل مپوشان"

 

"دوستان خود را پس از آزمودن با پنجه فولادین در جان خود جای ده ولی دستهای خود را برای پذیرایی هر خام سر از تخم درآورده ای فرسوده مکن."

 

" از ستیزه بپرهیز، اما اگر بدان کشانده شدی چندان بکوش که از تو پروا کنند."

 

"گوش خود را به شنیدن گفته هر کس بگمار، ولی با کمتر کسی داستان خود را بازگوی"

 

" با هر کسی رای بزن اما قضاوت خود را فاش مگردان."

 

" به مقتضای آنچه در کیسه داری رختهای گرانبها بپوش. دور از بوالهوسی و تجمل باش. جامه ات فاخر باشد، نه پر زرق و برق. زیرا که هیات ظاهری بسا که بر خود مرد دلالت می کند."

 

" نه وام بگیر و نه وام بده: زیرا وام دادن چه بسا از دست دادن پول و دوست هر دو راست، و وام گرفتن عقل معاش را کند می کند."

 

" با خود درستکار باش.  همچنانکه به یقین شب از پس روز می آید هر عملی که انجام می دهی به خود تو باز می گردد و نتیجه چنان خواهد بود که با دیگران نخواهی توانست دغلکار باشی"